پاسخگویی کاغذبازی نیست: بلکه قدرت ملی است

پلیتیکو گزارش داد (لینک) در مورد قطعات احتمالی F-35 که حسابرسی نشده‌اند و شایسته پاسخی فراتر از یک پرس‌وجوی اداری معمول هستند. F-35 یکی از پیچیده‌ترین سیستم‌های دفاعی است که تاکنون به کار گرفته شده است. قطعات، سوابق، مواد و داده‌های نگهداری آن می‌توانند ارزش اطلاعاتی واقعی برای دشمنان خارجی، از جمله چین، داشته باشند، جایی که گزارش نشان می‌دهد قطعات به دلایل نامعلوم به آنجا رفته‌اند. هنگامی که دارایی‌های حساس به درستی ردیابی، مدیریت یا گزارش نمی‌شوند، مسئله کاغذبازی نیست. بلکه امنیت ملی است.

هیچ سازمانی، چه دولتی و چه خصوصی، بدون پاسخگویی نمی‌تواند موفق شود. در ارتش، پاسخگویی از افراد، تجهیزات، مأموریت‌ها و قابلیت‌های طبقه‌بندی‌شده محافظت می‌کند. در تجارت، از سرمایه، مشتریان، مالکیت معنوی و شهرت محافظت می‌کند. در دولت، از اعتماد عموم محافظت می‌کند. وقتی رهبران نمی‌توانند بگویند چه چیزی دارند، کجاست، چه کسی آن را کنترل کرده است، و چه زمانی مشکلات شناسایی شده‌اند، آن‌ها کنترلی بر عملیات ندارند.

نگرانی‌های گزارش‌شده درباره جنگنده اف-۳۵ به یک الگوی آشنا اشاره می‌کنند: انضباط ضعیف لجستیکی، استانداردهای ناسازگار، گزارش‌دهی ناکافی، و سیستم‌هایی که ممکن است زنجیره تأمین قابل‌اعتمادی فراهم نکنند. یک قطعه حساس برای مفید بودن به یک دشمن لزوماً نباید یک هواپیمای کامل باشد. حتی یک جزء کوچک، سابقه فنی، یا جزئیات ساخت می‌تواند به یک ارتش خارجی کمک کند تا قابلیت‌های آمریکایی را بهتر درک کند یا راه‌های مقابله با آن‌ها را شناسایی کند.

کنگره حق دارد خواستار پاسخگویی شود. این نهاد باید مشخص کند چه اقلامی درگیر هستند، مغایرت‌ها چه زمانی کشف شده‌اند، چه کسانی به آن‌ها دسترسی داشته‌اند، آیا رویه‌ها نادیده گرفته شده یا ناکافی بوده‌اند، و چه اقدامات اصلاحی به‌طور مستقل در حال بررسی و تأیید هستند. هدف نباید نمایش‌های حزبی باشد. بلکه باید حسابرسی صادقانه و بهبودی پایدار در کنترل‌ها باشد.

رهبران همچنین باید فرهنگی ایجاد کنند که در آن پرسنل به جای پنهان کردن مشکلات، آن‌ها را زودتر گزارش دهند. اشتباهات صادقانه باید به سرعت اصلاح شوند. سهل‌انگاری باید پیامدهایی داشته باشد. تخلف عمدی یا پنهان‌کاری باید پیامدهای جدی به همراه داشته باشد. اما سازمان‌ها زمانی شکست می‌خورند که کارمندان باور کنند گزارش دادن اخبار بد خطرناک‌تر از اجازه دادن به رشد یک مشکل است.

همین درس بسیار فراتر از پنتاگون نیز کاربرد دارد. شرکت‌هایی که با داده‌ها، مالکیت فکری، دارایی‌های مالی و زیرساخت‌های حیاتی سر و کار دارند — چه اطلاعات «طبقه‌بندی‌شده» باشند و چه نباشند — باید کنترل‌های قوی را حفظ کرده و به‌طور منظم آن‌ها را آزمایش کنند. رشد سریع، زنجیره‌های تأمین پیچیده و مهلت‌های فشرده، بهانه‌ای برای از دست دادن کنترل آنچه اهمیت دارد نیستند، بلکه دلیلی برای تقویت مسئولیت‌پذیری هستند.

آمریکا می‌تواند اعتماد شهروندان، متحدان و جهان گسترده‌تر دموکراتیک را تنها از طریق نهادهای کارآمدی حفظ کند که به وعده‌های خود عمل می‌کنند. اگر دارایی به‌اندازه‌ای مهم است که ساخته، مستقر و از آن دفاع شود، به‌همان اندازه هم برای پاسخگویی مهم است.